Categories
မိုးေလဝသ

ထုံးတို႔ မီးေသြးတို႔ မွ်စ္တို႔မ်ား ဘယ္ေတာ့မွ ေစ်းမဆစ္ပါနဲ႔…

ထုံးတို႔ မီးေသြးတို႔ မွ်စ္တို႔မ်ား ဘယ္ေတာ့မွ ေစ်းမဆစ္ပါနဲ႔…

ကိုယ့္အေဖလည္းေျပာဖူးတယ္..ထုံးတို႔မီးေသြးတို႔/

မွ်စ္တို႔မ်ားဘယ္ေတာ့မွ//၊ ေစ်းမဆစ္ပါနဲ႔သမီးရယ္.တဲ့.မဝယ္ႏိုင္ရင္မဝယ္ပဲေနလိုက္ပါတဲ့..

ထုံးဖုတ္မီးေသြးဖုတ္အလုပ္ဆိုတာပူပူေလာင္ေလာင္နဲ႔

လုပ္ကိုင္ရလို႔..သိပ္ပင္ပန္းဆင္းရဲၾကတာ ကိုယ္ခ်င္းစာပါသမီးရယ္တဲ့..

”မဆစ္နဲ႔”ေမာင္စိန္ဝင္း(ပုတီးကုန္း) နဲ႔ပက္သက္လို႔

ေဖေဖ့စိတ္ထဲမွာစြဲသြားတာေလးတခုက “မဆစ္နဲ႔” ဆိုတဲ့ စကားေလး သမီးရဲ႕။

ဟုတ္တယ္ သူေျပာဖူးတယ္…… ” မဆစ္နဲ႔”လို႔။ခရီးတစ္ခုေတာ့ ခရီးတစ္ခုပဲ သမီးရဲ႕။

မေကြးဘက္လား၊ မုံ႐ြာဘက္လား၊ဒါမွမဟုတ္ မတၱရာဘက္လား၊

ေဖေဖေကာင္းေကာင္း မမွတ္မိေတာ့ဘူး။အေဝးေျပးကားႀကီးနဲ႔သြားၾကရာက..

တစ္ေနရာ ကားခဏထိုးရပ္လိုက္တဲ့အခါေရသန္႔ဘူးေရာင္းတဲ့

ကေလးမ ကေလးတစ္ေယာက္ ကားအနားကို ကပ္လာပါေလေရာလို႔ ဆိုပါေတာ့။

ေရခဲစိမ္ထားလို႔ထင္ပါရဲ႕၊ သူ႔လက္ထဲက ေရသန္႔ဘူး သုံးေလးဘူးဟာ ေရေတြသီးလို႔..

ျခစ္ျခစ္ေတာက္ေအာင္ပူတဲ့ အညာေနရဲ႕ ေအာက္မွာ “ေရသန္႔ဘူး၊ ေရသန္႔ဘူး”ဆိုတဲ့

အသံေလးဟာ စာ ေနတာပဲ။နဂိုမူလ ညိဳတဲ့အသားကေလးဟာ

ေနအရွိန္မွာ ေျခာက္ႏြမ္းလို႔ေပါ့။ထုံးစံအတိုင္း ဆရာခ်စ္ဦးညိဳက ေရသန္႔ဘူးဝယ္ဖို႔ ျပင္ဆင္ပါတယ္..

ဟဲ့ သမီးေလး ေရသန္႔ဘူး ဘယ္ေလာက္လဲ ဘာညာေပါ့။

ကေလးမကေလးက သုံးရာ တဲ့။ သည္တုန္းက ေရသန္႔ဘူးေစ်းက

ႏွစ္ရာေလာက္ပဲ ရွိတဲ့အခ်ိန္၊ သုံးရာဆိုေတာ့ နည္းနည္းေလး မ်ားသလိုလိုေတာ့ ရွိတာေပါ့..

အဲသည္မွာ ဆရာခ်စ္ဦးညိဳက ဆစ္ေတာ့တာပါ။သမီးေလး မ်ားတယ္ဟဲ့တဲ့ ၊ ႏွစ္ရာ့ငါးဆယ္ထားတဲ့။

သူကလည္း ဘာရယ္လို႔မဟုတ္ပါဘူး၊ဆစ္ေနကၼိဳ့လို႔ပဲလား

ကေလးမေလးကို က်ီစားခ်င္လို႔ပဲလား တစ္ခုခုေၾကာင့္ ဆစ္လိုက္ပုံ ရပါတယ္။

အဲသည့္အခ်ိန္မွာေမာင္စိန္ဝင္း(ပုတီးကုန္း) ရဲ႕ အသံထြက္လာတာပါ။

” ငခ်စ္ … မဆစ္နဲ႔ကြ” တဲ့။သူတို႔အခ်င္းခ်င္း ခ်စ္စႏိုးစကားဆိုတဲ့အခါ ေမာင္စိန္ဝင္း(ပုတီးကုန္း)ကို ဂြစာတဲ့၊

ဆရာခ်စ္ဦးညိဳကို ငခ်စ္တဲ့ အျပန္အလွန္ေခၚေနၾကမို႔ေဖေဖတို႔ကေတာ့ နားယဥ္ၿပီးသားပါ။

ထား…အဲတာက အေရးမႀကီးလွပါဘူး။ မဆစ္နဲ႔ဆိုတာက အေရးႀကီးတာပါ။

နင္လား ငါလားအေနအထားနဲ႔ ဘဝကို က်ားကုတ္က်ားခဲ ႐ုန္းကန္ေနတဲ့ ကေလးေတြကို

ပိုက္ဆံကေလး ငါးဆယ္တစ္ရာ မ်ားသြား႐ုံနဲ႔ မဆစ္နဲ႔လို႔ လွမ္းတားလိုက္တာက အေရးႀကီးတာပါ/

သည္လို သေဘာထားမ်ိဳးကို ေဖေဖ သိပ္ႀကိဳက္သြားတယ္။ ဆရာခ်စ္ဦးညိဳကလည္း သိပ္ႀကိဳက္သြားပုံ ရပါတယ္။

ေအးပါကြာ ေအးပါကြာလို႔ ဆိုၿပီး ကေလးမေလးေျပာတဲ့အတိုင္း ေရသုံးေလးဘူး ေပးဝယ္လိုက္ေတာ့တာပါ..၊

အရပ္ထဲမွာ တစ္ပုလင္း၁၅၀၀ထက္မပိုတဲ့ ဘီယာပုလင္းကို ေလဆိပ္ထဲကျပည္ပထြက္ခြာ အခန္းထဲမွာ ၅၀၀၀ေပးၿပီး ေသာက္ခဲ့ရဖူးပါတယ္။

အရပ္ထဲမွာ ၆၀၀ေလာက္ပဲတန္တဲ့ ဘီယာဘူးကို ေလယာဥ္ေပၚမွာ ၁၅၀၀ေပးၿပီး ေသာက္ခဲ့ရဖူးပါတယ္။

ေရေႏြးၾကမ္းတစ္ခြက္ ၅၀၀လည္း ေဖေဖတို႔ ေသာက္ခဲ့ၾကရတာပဲ မဟုတ္လား/ သူ႔ေနရာ သူ႔ေဒသအလိုက္ အဟန္႔နဲ႔

အခန္႔နဲ႔ ေတာင္းဆိုတဲ့ ႏႈန္းေတြကိုေတာင္ ေဖေဖတို႔ ဆစ္ခြင့္မရဘဲ စားသုံးခဲ့ၾကတာပဲ ဥစၥာ။

ဘာျဖစ္လို႔ မိုးထဲေလထဲက ႐ုန္း႐ုန္းကန္ကန္ဘဝေတြကို ဘာေၾကာင့္မ်ား

တိတိက်က်ႀကီး ဆစ္ေနေတာ့မွာလည္း။ေဖေဖ့အသိတစ္ေယာက္ ဂ်ာနယ္ဝယ္ပုံကေလးကလည္း စိတ္ဝင္စားစရာေကာင္းတယ္

မီးပြိဳင့္မိလို႔ ဂ်ာနယ္သမားေလးေတြ ေရာက္လာတဲ့အခါ ဝယ္ေတာ့တာပဲ။ ၇၀၀တဲ့။

ရပ္ကြက္ထဲမွာ ၆၀၀ သမီးရဲ႕။ သူက ကိုယ္လည္းဆင္းရဲေနတာမွ မဟုတ္တာဗ်ာ တဲ့/

ကားလမ္းေပၚမွာ ရပ္ေနရရွာတာက ၁၀၀မက တန္ပါတယ္တဲ့။ ။

တမင္တကာ အားေပးတာပါတဲ့။ ရပ္တည္မႈေလးနည္းနည္း အသက္ရွဴေခ်ာင္ပါေစေပါ့။

တစ္ခါက ေျပာင္းဖူးျပဳတ္ေရာင္းတဲ့ မိန္းမ႐ြယ္ကေလးတစ္ဦးေဖေဖတို႔အိမ္တံစက္ၿမိတ္မွာ

ေျပာင္းဖူးျပဳတ္ေတာင္းကိုခ်ေတာ့ တိုတိုကေလးညႇပ္ထားတဲ့ သူ႔ဆံပင္ေလးေတြကို ၾကည့္ၿပီးေမးမိတယ္။

ဆံပင္ေတြညႇပ္ထားတာလားေပါ့။ သူက ေျပာင္းဖူးျပဳတ္ေတာင္းက ပူလို႔တဲ့

ဆံပင္ေတြ ကြၽတ္လြန္းလို႔ ညႇပ္ထားတာတဲ့။ အဝတ္စကို ဖယ္တဲ့အခါ ေျပာင္းဖူးျပဳတ္ေတြဆီကေန

အေငြ႕ေလးေတြထြက္လာေတာ့ေဖေဖ့ရင္ထဲမွာ နာလိုက္တာ။ ဘယ္ေတာ့မွ မဆစ္ဘူး..

မဆစ္ခ်င္ဘူး။ မဆစ္ရက္ဘူး ဘဝတစ္ဝမ္းတစ္ခါးကို ေျခကုန္လက္ပန္းက်မတတ္ ကူးခတ္ေနရတဲ့သူေတြ ရွိပါတယ္။

သူတို႔ကို ဘယ္ေတာ့မွ ေဖေဖ မဆစ္ခ်င္ေတာ့ဘူး။ ပိုသြားပါေစ သမီးရယ္။ သာသြားပါေစ/

ကားအေရာင္းအဝယ္က်ေတာ့ ဆစ္ခ်င္ဆစ္ေပါ့။ အိမ္အေရာင္းအဝယ္က်ေတာ့ ဆစ္ခ်င္ဆစ္ေပါ့။

လက္ဝတ္လက္စား အေရာင္းအဝယ္က်ေတာ့ ဆစ္ခ်င္ဆစ္ေပါ့။ေခြၽး ကို ဆစ္ဖို႔ရာ ခက္လြန္းပါတယ္။

Credit ဆရာ ေမာင္သာခ်ိဳ.

Leave a Reply

Your email address will not be published.