“တရားပြဲနဲ႔ ဘီယာဆိုင္” (ျမန္မာျပည္မွာ မျဖစ္မေန လက္ခံရမယ့္ အမွန္တရား တခု)

“တရားပြဲနဲ႔ ဘီယာဆိုင္” (ျမန္မာျပည္မွာ မျဖစ္မေန လက္ခံရမယ့္ အမွန္တရား တခု)

လင္မယားစုံတြဲတစ္တြဲ တရားသြားနာၾကတယ္။ ေယာက္်ားျဖစ္သူက ဖုန္းကိုပိတ္ထားဖို႔ ေမ့သြားတယ္။ ဘုန္းႀကီးက တရားခ်ေနတုန္း ဖုန္းကဝင္လာေရာ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ ဖုန္းသံက အက်ယ္ႀကီးျမည္ေနတယ္။

ဒါနဲ႔ဘုန္းႀကီးရဲ႕ အျပစ္ေျပာတာ ခံလိုက္ရတယ္။ တရားနာေနတဲ့သူေတြကလည္း အကုန္လုံးဝိုင္းၾကည့္ၾကပါေလေရာ။ တရားနာလည္းၿပီးေရာ တစ္ခ်ိဳ႕က သူ႔ဆီလာၿပီး အျပစ္တင္ၾကေျပာၾကတယ္။ ယဥ္ေက်းမႈမရွိဘူး.. ကာလံေဒသံကိုနားမလည္ဘူး.. အသိတရား နည္းပါးလိုက္တာ..

တရားလာနာတာ ဖုန္းသံမပိတ္ဘဲ သူမ်ားကို အေႏွာက္အယွက္ျဖစ္ေအာင္လုပ္တယ္.. သမာဓိ ပ်က္တယ္.. စသျဖင့္ေပါ့။ အိမ္အျပန္ကားေပၚေရာက္ေတာ့ မယားျဖစ္သူကလည္း ဆူပူပါေလေရာ သူလည္း စိတ္ညစ္စိတ္ရႈပ္တာနဲ႔ ဘီယာဆိုင္ကို သြားပစ္လိုက္တယ္။

ဆိုင္ထဲေရာက္ေတာ့လည္း မနက္က သူ႔အျပစ္ေၾကာင့္ လူတကာဝိုင္းေျပာတာ အျပစ္တင္တာခံရတာကို ေတြးေနမိၿပီး သတိလက္လြတ္နဲ႔ ဘီယာပုလင္း ျပန္ခ်ေတာ့ စားပြဲခုံကေနလြတ္ၿပီး ေအာက္ျပဳတ္က်ပါေလေရာ။ ဘီယာ ပုလင္းကြဲၿပီး ပုလင္းကြဲစေတြ ျပန႔္က်ဲကုန္တယ္။

ဘီယာေတြလဲ အက်ႌအဝတ္အစားေတြကို လာစင္ကုန္တယ္။ ခ်က္ခ်င္းပဲလူ ၂ ေယာက္ ၃ ေယာက္ေလာက္သူဆီ လွမ္းလာၾကတယ္။ သူ႔စိတ္ထဲ ဒီေန႔ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ကို ကံဆိုးတဲ့ေန႔ပဲ။ ထပ္ၿပီး အျပစ္တင္ခံရေတာ့မွာပဲလို႔ ေတြးေနမိတယ္။

ဒါေပမယ့္.. သူထင္ထားတာနဲ႔ တစ္ျခားစီ ျဖစ္လာတယ္။ ေျပးလာၾကတဲ့ စားပြဲထိုး ၂ ေယာက္ ၃ ေယာက္ က သူ႔ကိုစိုးရိမ္တႀကီးနဲ႔ အကိုဘာျဖစ္သြားေသးလဲ။ ပုလင္းကြဲေတြဘာေတြ ရွသြားေသးလား.. လို႔ ဝိုင္းေမးၾကတယ္။ ခ်က္ခ်င္းပဲ သူ႔ကိုယ္ေပၚက ေပေနတဲ့ဘီယာျမဳတ္ေတြ ဝိုင္းသုတ္ေပးၾကတယ္။

အမႈိက္ေဂၚ ယူလာတဲ့သူနဲ႔ တံျမက္စီးယူလာတဲ့သူနဲ႔ ခ်က္ခ်င္းသန႔္ရွင္းေရး ဝိုင္းလုပ္ေပးၾကတယ္။ ဆိုင္မန္ေနဂ်ာက ဘီယာေနာက္တစ္ပုလင္းလာခ်ေပးရင္း.. အၿပဳံးခ်ိဳခ်ိဳနဲ႔ သူ႔ကိုေျပာတာက “အမွားအယြင္း မေတာ္တဆဆိုတာ အခ်ိန္မေ႐ြးျဖစ္တတ္ပါတယ္.. သတိထား တတ္ဖို႔ပဲလိုတာပါဗ်ာ” တဲ့။

အဲ့ေနာက္ပိုင္း သူဟာ ဘီယာဆိုင္ကိုပဲ မၾကာခဏေရာက္ျဖစ္ၿပီး တရားနာတာကို မသြားျဖစ္ေတာ့ဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့.. ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းက လူေတြထက္ ဘီယာဆိုင္က လူေတြကသာေႏြးေႏြးေထြးေထြး အသိအမွတ္ျပဳ ဆက္ဆံၾကလို႔ပါ။ အမွန္ဆို ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းက လူေတြက ပိုၿပီးေမတၱာထားသေဘာထားႀကီး ေဖးမၾကရမဲ့အစား ဘီယာဆိုင္ထဲကလူေတြနဲ႔ ဆန႔္က်င့္ဖက္ ျဖစ္ေနၾကလို႔ပါ။

ဒါေၾကာင့္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းတက္တဲ့သူေတြကလည္း သတိထားဆင္ျခင္ရမွာက စည္းကမ္းေတြ၊ ေဘာင္ေတြ၊ ကန႔္သတ္ခ်က္ေတြနဲ႔ အရမ္းတင္းၾကပ္ၿပီး စိတ္ရင္း ေစတနာ ခမ္းေျခာက္လြန္းသူေတြ မျဖစ္ၾကပါေစနဲ႔။ လူသားေတြဆိုတာ ဘယ္သူမဆို အမွားမကင္းႏိုင္ၾကဘူးဆိုတာကို မေမ့ပါနဲ႔။

အမွားေသးေသးမႊားမႊားေတြကို တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ေျပာစရာေတြျဖစ္ၿပီး ကိစၥႀကီးအျပစ္ႀကီးျဖစ္ေအာင္မခ်ဲ႕ပါနဲ႔။ ေက်ာင္းကိုလာတဲ့သူကို တရားေတြနာၿပီး စိတ္ဓာတ္ေတြၾကည္လင္လာ ေစမဲ့အစား၊ ေက်ာင္းနဲ႔ပိုေဝးေအာင္ မလာခ်င္ေအာင္တြန္းထုတ္ပစ္တာမ်ိဳး မလုပ္လိုက္မိပါေစနဲ႔။

အမွန္တရားဆိုတာ စည္းကမ္းေတြ၊ ေဘာင္ေတြ၊ သတ္မွတ္ခ်က္ေတြကို တေသြမတိမ္း တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္လိုက္နာတဲ့အေပၚမွာ မူတည္ေနတာ မဟုတ္ပါဘူး။ တခါတစ္ေလလည္း.. သူတစ္ပါးအေပၚ လိုက္ေလ်ာညီေထြမႈနဲ႔ စာနာနားလည္တတ္မႈလည္း ရွိတတ္ရပါမယ္။ ဒါမွသာ ေနထိုင္ခ်င္စရာေကာင္းတဲ့ လူမႈပတ္ဝန္းက်င္ေကာင္းတစ္ရပ္ ျဖစ္လာမွာပါ။ သတိထား နားလည္မႈေပးၾကပါေနာ္.
Crd

Leave a Reply

Your email address will not be published.